Sabır bir “bekleyiş” değil, karşı tarafın hamlelerini tüketmesini bekleyen aktif bir kuşatma sanatıdır. Gerçek usta, zaferi sadece kazanmakla yetinmez; zaferi öyle bir diyalektik ustalıkla inşa eder ki; mağlupta bile bu yeni düzene karşı bir hayranlık ve kabulleniş uyandırır.
Rakibiniz telaş içindeyken sizin sergilediğiniz o sabırlı bekleyiş, karşı tarafa “hesap edilemeyen” bir plan olduğu korkusunu doğurur. Kurnazlık, doğru hamleyi yapmaktan ziyade, hamle yapmama lüksüne sahip olduğunuzu göstermektir.
Hakikati söylemek bir erdem olabilir ama hakikatin sadece bir kısmını, en stratejik anda servis etmek bir sanattır. Gerçek usta, muhatabının bildiği her şeyi bilir ancak muhatabının onun neyi bildiğini bilmesine asla izin vermez.
Bir karar alma sürecinde öfke veya zafer sarhoşluğu zihnin en büyük parazitleridir. Duygular sadece birer araçtır; masada duygu gösteriliyorsa, bu mutlaka bir stratejinin parçasıdır; gerçek bir sarsıntının değildir.
Tarih insan türünün “gereksinim dehşetinden kurtulmak için verdiği topyekün bir savaştır. Bu savaşta, herkesin bir görevi, her görevinde bir bedeli vardır. Bugün sahip olduğun özgürlük ve lüks, o korkunç mücadelelerden sağ çıkanların sana bıraktığı ganimettir.
Kendini sevmeyen insan aslında kendi potansiyeline düşmandır; çünkü insan ancak ait olduğu devasa organizmanın gücüyle dünyada bir iz bırakabilir.
Gerçek bir zeka, geçmişin kusurlarını birer tecrübe zırhı olarak kuşanıp, o mirası daha ileriye taşıyacak iradeyi gösterendir. Kökü kuruyan ağacın dalı çiçek açmaz; kendi tarihini reddedenin ise gelecekte sığınacak bir gölge bile olmaz.
Dünya önce, zihinde inşa edilir. 
Yorum bırakın