Mutluluklar, üzüntüler, başarılar, başarısızlıklar. Hepsi geçicidir. Tutunduğun her dal bir gün kuruyabilir. En yakın sandığın insan bile, zamanla farklı birine dönüşebilir. Beklentilerin her zaman karşılık bulmayabilir. İşimize bakmak zorundayız..
Kötü insanlar bazen kazanır. İyi insanlar ise kaybedebilir. Dünyanın adil olduğu bir yer olduğunu düşünmeyelim. Kendini başkalarıyla kıyaslamaktan vazgeçelim. Herkesin bir eksikleri ve kusurları var.
Mutluluk dışarıda değil, içeridedir. Dış koşullar ne olursa olsun…
Hayat, bir yandan umutla çiçek açan bahar bahçesi gibiyken, diğer yandan fırtınaların koptuğu bir kış denizi gibidir. Bu çelişki yapısıyla insanı hem cezbeder hemde yıpratır.. Güneşli günlerde hayaller kurar geleceğe dair umutlarla dolarız. Ancak, beklenmedik yağmur yağdığında şimşekler çaktığında ve gök gürültüleri koptuğunda, tüm hayallerimiz bir anda suya düşer. Hayatın bu acımasızlığı, insanı bazen çaresizliğe sürükler.
Zaman, dur durak bilmeden akıp gider. Gençliğin çoşkusu, olgunluğunun sorumlulukları ve yaşlılığın yalnızlığı gibi farklı evrelerden geçeriz. Bu süreçte insanlar çevreler ve koşullar sürekli değişir. Değişime ayak uydurmak, insanın doğasında olmalıdır. Her insanın içinde bir mücadele vardır. Korkular, endişeler, kaygılar, suçluluk duygusu gibi içsel çatışmalar, insanın ruhunu yıpratır. Kendimizle barışmak, hayatın en zor görevlerden biridir.
Vücudumuzdaki hormonlar, duygularımız üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Stres altında, vücudumuz kortizol gibi stres hormonları salgılar. Bu hormonlar, uzun vadede kaygı, depresyon ve diğer ruj sağlık sorunlarına yol açabilir. Düzenli egzersiz kortizol seviyesini düşürerek, stresi azaltmaya yardımcı olur. Aynı zamanda testosteron seviyesine artırarak enerji seviyemizi yükseltir ve özgüvenimizi güçlendirir…
Dünya önce, zihinde inşa edilir. 
Yorum bırakın